پایان درمان و ادامه همراهی
پایان درمان به معنای قطع ناگهانی ارتباط با مسیر مراقبت روانشناختی نیست. زمانی که اهداف اصلی درمان تا حد مناسبی محقق شدهاند و شما و درمانگرتان به این نتیجه میرسید که جلسات منظم دیگر ضرورت گذشته را ندارند، میتوان برای پایان یا کاهش تدریجی جلسات برنامهریزی کرد. بهتر است این مرحله نیز مانند شروع درمان، آگاهانه و با گفتوگو درباره دستاوردها، تغییرات ایجادشده و نیازهای احتمالی آینده انجام شود.
در جلسات پایانی میتوان مسیر طیشده را مرور کرد؛ اینکه چه مسائلی تغییر کردهاند، چه مهارتها یا شناختهایی به دست آمدهاند و در صورت مواجهه دوباره با شرایط دشوار، چه راههایی برای مدیریت آنها وجود دارد. هدف این است که پایان جلسات به معنای وابسته ماندن به درمان نباشد، بلکه تا حد امکان توانایی شما برای ادامه مسیر و استفاده از آنچه در درمان آموختهاید تقویت شود.
در برخی شرایط ممکن است پس از پایان جلسات منظم، درمانگر و مراجع بر سر جلسات پیگیری با فاصله زمانی بیشتر توافق کنند. این جلسات میتوانند فرصتی برای مرور شرایط، بررسی پایداری تغییرات و پرداختن به مسائل تازه باشند. نیاز به جلسات پیگیری برای همه یکسان نیست و تصمیم درباره آن باید متناسب با شرایط فرد و نظر حرفهای درمانگر گرفته شود.
همچنین پایان یک دوره درمان به این معنا نیست که در آینده نمیتوانید دوباره از خدمات روانشناختی استفاده کنید. زندگی و نیازهای انسان تغییر میکنند و ممکن است ماهها یا سالها بعد مسئله تازهای ایجاد شود یا احساس کنید دوباره به حمایت تخصصی نیاز دارید. در چنین شرایطی میتوانید برای جلسه پیگیری، ادامه مسیر با درمانگر قبلی یا در صورت نیاز انتخاب درمانگر متناسب با شرایط جدیدتان به Neuroone بازگردید.